سوره حاقه : . . . فَتَرَى الْقَوْمَ فِيها صَرْعى كَأَنَّهُمْ أَعْجازُ نَخْلٍ خاوِيَةٍ : پس مردم را در آن ( باد ) به روى افتاده مىبينى ، گويى كه ايشان تنه‌هاى نخل از جاى بركنده بودند . ( آيهء 7 ) سوره معارج : يَوْمَ تَكُونُ السَّماءُ كَالْمُهْلِ وَ تَكُونُ الْجِبالُ كَالْعِهْنِ : روزى كه آسمان همانند ته مانده روغن جوشانيده و كوهها مانند پشم رنگين مىشود . ( آيهء 8 - 9 ) يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْداثِ . . . يُوفِضُونَ : روزى كه شتابان از قبرها بيرون مىشوند ، گويى به سوى بتها مىشتابند . ( آيهء 43 ) سوره نوح : وَ اللَّهُ أَنْبَتَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ نَباتاً : و خداى شما را از زمين رويانيد ، رويانيدنى . سوره مزمل : يَوْمَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ . . . مَهِيلًا : روزى كه زمين و كوهها مىلرزد و كوهها توده ريگ روان شود . ( آيهء 14 ) سوره مدثر : فَما لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ : پس آنها را چه مىشود كه از يادآورى رو مىگردانند ، گويى خران وحشى گريزانند ، كه از شير گريخته‌اند . ( آيهء 49 - 51 ) سوره انسان : . . . كانَ مِزاجُها كافُوراً : ( بدرستى كه نيكان مىنوشند از جامى ) كه با مزه كافور آميخته است . ( آيهء 5 ) وَ يُطافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ . . . زَنْجَبِيلًا : ظرفهايى از نقره و كوزه‌هاى آبگينه ، آبگينه‌هاى نقره كه به دقت اندازه‌گيرى كرده‌اند ، برايشان گردانيده مىشود . و در آن ( بهشت ) جامى كه آميخته با زنجبيل است نوشانيده مىشوند . ( آيهء 15 - 17 )